Kitap : Kurtlara Söyle Eve Döndüm
Orjinal Adı : Tell the Wolves I'm Home
Sayfa :527
Yazar : Carol Rifka Brunt
Goodreads Puanı : 4.03
Yayınevi : Martı Yayıncılık
***
İnsanların neden sürekli yapmayı istemedikleri işleri yaptıklarını merak ediyordum gerçekten. Hayat giderek daralan bir tünel gibiydi. İnsan ilk doğduğunda tünel kocaman oluyordu. İstediğin her şey olabilirdin o zaman sanki. Sonra doğduğun anda belki yarı yarıya küçülüyordu tünel. Erkek doğduysan anne olamayacağın kesinleşmiş oluyordu ve bir manikürcü ya da anaokulu öğretmeni olman da pek muhtemel değildi. Sonra büyümeye başlıyordun ve yaptığın her şey bu tüneli biraz daha daraltıyordu. Ağaca tırmanırken kolunu kırdığında bir beyzbol atıcısı olmayı listeden elemiş oluyordun. Matematik sınavlarından kaldıysan bilim adamı olma hayallerinin hepsini çöpe atabilirdin. O kadar basit. Bu böylece yıllar boyunca devam ediyordu, sonunda o tünelin içinde sıkışıp kalana dek. Belki bir fırıncı, kütüphaneci ya da barmen oluyordun sonunda. Ya da bir muhasebeci. Orada kalakalıyordun. Bir gün öldüğün zaman tünel artık tamamen daralıp kapanmış oluyordu. Kendini bir sürü tercihle sıkıştırmış, sonunda tünelin altında ezilip kalmış oluyordun.
***
Kurtlara Söyle Eve Döndüm'ü okudum ve cidden bitmesini hiç istemediğim bir kitaptı. Ama ne yazıkki hemen bitiverdi. Son sayfalarını okurken içime öküz oturdu:( Tek kelimeyle 'muhteşem' bir kitaptı! Kitap çok sürükleyiciydi. Favori kitaplarım arasına girdi kendisi :) Carol Rifka Brunt'un kalemini çok beğendim. Akıcı olmakla birlikte kitap özgündü.
Yayınevi : Martı Yayıncılık
***
İnsanların neden sürekli yapmayı istemedikleri işleri yaptıklarını merak ediyordum gerçekten. Hayat giderek daralan bir tünel gibiydi. İnsan ilk doğduğunda tünel kocaman oluyordu. İstediğin her şey olabilirdin o zaman sanki. Sonra doğduğun anda belki yarı yarıya küçülüyordu tünel. Erkek doğduysan anne olamayacağın kesinleşmiş oluyordu ve bir manikürcü ya da anaokulu öğretmeni olman da pek muhtemel değildi. Sonra büyümeye başlıyordun ve yaptığın her şey bu tüneli biraz daha daraltıyordu. Ağaca tırmanırken kolunu kırdığında bir beyzbol atıcısı olmayı listeden elemiş oluyordun. Matematik sınavlarından kaldıysan bilim adamı olma hayallerinin hepsini çöpe atabilirdin. O kadar basit. Bu böylece yıllar boyunca devam ediyordu, sonunda o tünelin içinde sıkışıp kalana dek. Belki bir fırıncı, kütüphaneci ya da barmen oluyordun sonunda. Ya da bir muhasebeci. Orada kalakalıyordun. Bir gün öldüğün zaman tünel artık tamamen daralıp kapanmış oluyordu. Kendini bir sürü tercihle sıkıştırmış, sonunda tünelin altında ezilip kalmış oluyordun.
***
Gelgelelim puanıma, Tabikide 5/5 Kitapta hiç eksi yön bulamadım. Bu kitabı herkese öneriyorum. Okunması gereken kitaplar arasında
---
Biraz konusundan bahsedelim;
June adında başrol karakterimiz var ve AIDS hastası olan Finn dayısına karşı hissetikleri ele alınmış. Yazar konuyu öyle bir anlatmış ki kitabın içinde hissediyorsunuz kendinizi. Finn AIDS hastası ve eşcinsel. Kitap eski zamanlarda geçiyor ve bu yüzden aids hastalarına farklı biriymiş gibi davranılıyor. Finn Dayının ölmesiyle başlıyor olaylar(spoi değil çünkü kitabın başından daha öleceği belli ve hiçbir tedavi yöntemi yok.) Finn'in erkek arkadaşı Toby'den June'un ailesi nefret ediyor. Çünkü Finn'i öldüren kişi(hastalığı bulaştıran) olarak düşünüyorlar. Finn öldükten sonra da Toby ile June'un hikayesi anlatılıyor. Ben bu kitabın size çok şey katacağını düşünüyorum.
Aşk insanı büyütür; önce hissettirdiği tarifsiz mutluluk sonra kaybetmenin verdiği derin acıyla...
Günün birinde kimselere bahsedemeyeceğiniz türde bir sevgiye kapılırsanız?
En derine gömmeniz gereken ve ne kadar uğraşsanız da bir türlü peşinizi bırakmayan. Yok olup gideceğine zamanla daha da büyüyerek varlığınızı kaplayan ve sonunda ta kendiniz olup size dönüşen bir sevgiye?
Her bitişin yeni başlangıçlara açılan bir kapı olduğunu hatırlatan Kurtlara Söyle Eve Döndüm, önyargıların yalnızca gerçek sevgiye boyun eğdiğinin de güzel bir kanıtı...
(Tanıtım Bülteninden)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder